Gruas

E dashur, ti je shtambë e fatit tim prej zoti,
nga e cila qartësinë e engjëllt pi,
pi dhe mbetem zjarr, njësoj porsi qëmoti,
që s'di veç të ngrohë, por dhe të digjet di.

Ja, kështu më qënke: shtambë perëndie,
pas së cilës buzët eten dhe më etur.
Hej, prej saj buroka verë përjetësie,
që më bind se vdekja është veç fjalë e vedekur.

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---