E piva diellin sibarit
dhe humba mes gërmimesh.
Një fytyrë gruaje
më shoqëronte mes portokajve
mi zbuloi lojërat e dashurisë
buzët e ëmbla, lotët e parë prej kripe.
Pastaj ajo fytyrë gruaje sibarite,
mendueshëm më pëshpëriti:
“ndiqe fijen e jetës
pa i tradhëtuar idetë e tua,
dhe ëndrrat”. Rrugët krikëllijnë
të mbështjella nga misri.
Diell i bardhë ndriçon hapin tim.