Të lumët, o Dom Lazër! Ti jo veç me fjalë,

Por me nji cenë të palodhshme tuj punue,

Se Kleri në të vojtun para nuk âsht ndalë

Proshmuesit shekull don me ja diftue.

Të lumët! mbas shembullit t’and tesh kan  me dalë

Prep lule tjera, e tubë kan m’u bashkue;

E nji zgjimit fatbardhë tue u përfalë,

Jetën e vet veprueshëm m’e kalue.

Un të shikjoj e pergzohem; e nji farë

Turpit kujtimet lerg e lerg m’i tretë,

Kah më ndezet në zemër andja qi n’e parë

Plot zell per harte të bukra e pata vetë;

E më thotë: Persé, persé nuk sillesh mbarë,

Per mos m’e lanë mâ kurr letraren jetë?