Po kush do të jén ai djalë qi turr çohet
Prej shkritorjet; e fill shkon e i avitet
Stufës; e në karrigë të posaçme po na lshohet
Në pushim me’j liber në dorë; e nuk i pritet
Pà i shtrimun kambët e ftofuna, qi të ngrehet
E prep forcadja e lodhun t’i persritet?
Aj âsht Letrari i jem, qi nji grimë kohet
Pushon, sà mendja pak t’i davaritet.
Perpushet zjermi...vlon nji xheze...shtîhet
Sheqeri në tas...âsht gadi, e plot shije
Hurba-hurba valukeza perdîhet...
Të baftë mirë! Në pushim, tu stufa, me njat pije
Gjaku xehet e jeta edhe pertrihet...
Tesh çou, e menden zhyte prep nder dije.