Ra Osmanllija u thye gjysmëhëna
Një shpresë drite u mbyt në tradhti
Në Dardani iku Azia e erdhën Karpatet

Një gjëmë ra në llap e Carralevë
U dogjën fushat
Ç'kob solli dita, kullave arbërore
Prapë ra mortja,
Mjerë ti shkaba ime krahëprerë

Natë shekullore, e zezë korb mbi Kosovë

Vdekja hyri kullave, ra shkrumb e hi
Gjarpri i zi ra në oborr, e mori hise
Zot ç'mallkim ra mbi dheun arbëror

Qielli u nxi e kobi ra mbi kulla
Frëngjitë s'jepeshin, oshtinin grykat
Etja për dritë s'shuhej, në kërkim të diellit
E nata s'mbaronte, gjithçka ngjante me gjakun
Dardania skuqej me mortjen mbi kokë
Rridhnin motet në lumenj gjaku, shuhej jeta
Kodrat u ndrydhën varreve
Plis i mjerë, ç'kob ka rënë mbi ty

Dhe nata arbërore verbonte
Etjes sonë për dritën, i rritnim djepat
Shpresat nuk i humbnim
Që fare mos të na shuhej
...
Dhe nata zgjatej e zgjatej
Shekulli e mori ngjyrën e gjakut

Nga libri: Degë e thyer, botoi “Metafora”, Prizren, 2007