Letërsia Shqiptare

Mbresa nga Kanadaja...!

Mrekullia më emrin Niagara,
Ujvare në kufijt e magjishëm
pa prehje letargjie.
Masë gjigandë uji që zbrët në honë
të kaltërsise ku puth Dielli,
lundrim mbi korale ku shkelqejnë smeraldet,
kjo "mrekulli" e 3'të e globit,
valzimi nën hark të Ylberit,
si në endërr utopie,
Uij kryenëç si kumrtii galektikes dukët nga larg,
Athua, ketë mrekulli natyrorë të Niagares,
e mbajnë në themel, kollonat e Akropolit
Apo e Koloseut,a,kopshti i varur i Babilonit.
Kulla e Pizës dhe Ejfelit,
a ndoshta Piramida e Keopsit,!
Oh,ç'lakmi e përkryer,
Madhshti marramendse nën kupë të Qiellit,
skicua prej Hyijt,,,
ditën e dyt të krijimit botës,
Aaaa,Ooo,Uuu,,
Gadi shqeva sytë, u mahnita prej bukurisë.
U magjepsa i teri dhe si i mpirë qendroja,,,!
Unë ai që nuk isha!
Unë që sot po jamë
Unë që nesër nuk do jem...
Eca mbi atë mrekulli si fjala në Erë.

Më çmendurin ma të bukurë të botës
u lumturova.
me përqafuan pikat e shiut ujvares
ajo ëre më ledhatoi si ciflat e bores atje në
vendlindjën tim në Razëm e Veleçikut,
e aty pushova disa çastë ne polin e Nordikut,
duke meditua i përmalluar
pranë kataraktit ujorë
Në përktejmën e Atllantikut,
ditën e festes madhe të ShnaKryqit...

Niagara 27. Prill. 2006.