O MICHIGAN !

Në këtë hapsine kaltërsie?
Më Liqej tektonik në mes dy Oqeaneve,!
Kjo tokë e bekueme si në Shandan,,,
A,thua se vegimi i Yllsisë të krijoj ty
O, Michigan.

A ,mos,je e llastuemëja e erës Alaskës,
Që rizgjon kaqë joshesë ditët,e percjell netët
nën vetullat e Qillit...?
Po,,,po,nën çatit e pushtetit të Diellit,,,
Ketu,,,orët ngjizën me bardhsin e lakmushme.
pa male që çajnë hapsinën e pafundme.

Oh,,,kendej krijuesit Shqiptar të Michiganit
,,,levroin arën e bardhe udhve të jetës,
në vijimsi të Rilindsave
Pena e tyre klithme poetikë si kristal në borë.
E gllend poezin me qerpikë loti Arbrorë...

Tetor . 2007.