nën qerpikë dridhje sysh
hapëron floku yt i zi
përskuqur gojë e trëndafiltë
ikën e bëhet poezi
sa herë shihemi sy ndër sy
si yllësi në errësirë
përplot me mall e trishtësi
ti hovesh e trazohesh shpirt
a ndjen gëzim zemër e heshtur
hënëza në kraharor
zgjim i dashurisë së fjetur
 
të kanë zili krijesat mbi tokë
flokët të zi korb dlirësi Shën Mërie
këmishën shpërthyen gjinjtë që të fryhen
pejzat e zërit
tërë pejzat e kurmit
t’i dua me heshtje murgu
as frymëtimë
as pipëtimë
(fshehurisht moj fshehurisht)
marrim a nuk marrim frymë?