Copë pergamene që lëkundesh në tymin e duhanit
Rrjetë e përhime e dyshimit të pabesë.
Ia pashë vetëm dorën në xhamin e dritares
Që i djersa me ethe vere.

Unë tha, e fsheha testamentin
Në gjinjtë e bardhë tambël
Të reve që hedhin shamitë e shpresës,
Ua përhumba shtrigave të natës që enden
Në dimrin shterpë pa borë
Përgjojnë zërat e fëmijëve të messhekullit
Nën rrënjët tërthurë të shelgut plak brejtur Drini,
E lidha me mëgjitë e unazës sime, pa rrokje,
Atë natë kur Zeusi më zgjodhi për nuse
Në shkëmbin e thepisur të Risanit.

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---