O shqiptar! Në do të dëgjosh,
Në pac mend dhe uri të mësosh,
Mos e urre kurrë armikun
Se pa dashur ti bëhesh rob i tija,
S'bie asgjë të vlefshme mërija
As ta pakëson, as ta largon rrezikun.

Të bren egër përbrenda gjarpër në mushkëri,
Pa të lejuar paqe e qetësi,
Aty i fillon njeriut poshtërsia
Që e tërheq në baltë, e zhyt në llomi.

Mendohu të jesh c'të lindi natyra
Nga dje dhe sot, nesër më i mirë,
Mos u verbo kurrë nga xhelozia.
Mos u nxito, se do biesh i penguar,
Brenda nesh është bishë-mynxyra,
Zien në sera ndjenja dhe fytyra,
Nuk vepron truri, vec nervat e tij,
Tërbohet ndërgjegjja në një mijë mënyra...

Urrejtja i burgos ndjenjat e lira,
Dobësia pengimet i bën të vështira.
Moskujdesja për të ligun e nxirë
Eshtë hakmarrja më e bukur, më e mirë.

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---