S'jam hijeshia unë për qytet,
Reth i bujarve më mërzit, dh'andajë
Me shi e djellë fushës një re ndjek.
Sa bota vlen për mua vasha e bardhë,
Prej gjakut të kulluar e fatbardhë,
Që hiri i pastër aqë e hijeshoi,
Kur dy limonj nga malli më dhuroi.