Asgjë për gjithçka apo gjithçka për asgjë

Matanë vetës aman
Kur i doli fjalës
Shpirti
Pse lejon zoti i saj

Enigmën e Pegasit të dritës
E preku hëna e vetmisë
Me hapin tjetër shkel
Të nesërmen
Bukës e ujit s’ka mbetur m’u besua
Etja as uria

Në fushën e një fjale
Atdhe
Sa kushi kulloti e piu
Pse lejon zoti i tyre

Në muret e durimit
Sa heshtja u përplas
Neveria na çmendi për ty nostalgji
Të sotmen për nesër e lamë
Edhe ne
Pse ma lejon zoti ynë

Gjithçkaje s’po të them asgjë
Ke me pa kur të dalim
Në anën tjetër