S’di nga me vjen kjo kenge e mbytur shpendi,
Qe pa pushim ne zemer me bucet,
“ne nje kafaz te bukur prej argjendi,
dikur me mbylli mizorisht nje mbret”

Me roberine time zbukuroja,
Stolite e tij te ngurta ne saraje
Me kengen time brenges I tregoja
Sa me zhuriste shpirtin zeri I saj

Po nje mengjes dericken e kafazit
Se kush e hapi…une u bera plumb!
Ne xhamat e dritares u perplasa
I theva e cava qiellit pa fund

Dhe si pushtova duke fluturuar
Me krahet gjake te thella kaltersi
E prita vdekjen pa u deshperuar
Sepse e ngopa shpirtin me liri

1958