Ne fshehtazi shkembejme shpesh veshtrime
Po sot nje hon i thelle po na ndan;
Ne fund te tij, si foshnjeze jetime
Me dhembje dashuria jone qan

Pa ditur se perse, pa lot, pa fjale
Pa puthje, ne u ndame neper terr
Pasionet u roniten me ngadale
Dhe humben ne nje mjegull plot mister

Dhe sot, qe me pendim, me mall a vojtje
Te shkuaren sikush ne shpirt permban
Ne heshtim kryeulur e me drojtje
Si vjollca, anes honit qe na ndan

1961