Eshte faji i ca qyteteve, pa memorje, pa shpirt,
qe zhduken e harrohen brenda vetes,
qe ti strukesh si femije jetim.

Sa letra te shkruara me mendjen tek ti,
tek qielli qe shijon risite e tij ne det,
tek era jote qe fshin çdo prange.

Vrapo drejt detit, vrapo
kenga jote ende degjohet, melodi engjejsh
kenga jote nuk ka pushuar.

Edhe pse te kam urryer, te kam qare, te kam mbetur borxh
rri ketu me mua,
eshte faji i ca qyteteve pa memorje, pa shpirt.

Ti je qyteti im blu,
blu si vetmia, blu si e drejta, blu si tradhetite,
Hëna jote është blu, hëna e këngës time blu.

Rri këtu me mua,
dimri s'të prek dot, s'e prek dot tërheqjen tende,
blu si horizonti, blu si e ardhmja.

Hëna jote është blu, hëna e këngës time blu.

( dedikuar Vlores)
Casale Monferrato, gusht 2003