Nuk e di sa hije bën koha
mbi njerëz, mbi histori.

Koha është si era,
të pashmangshme befasitë.

Herë të ledhaton, të përtërin
Herë të shtyn e të ndrydh, të mplak.

Koha është monopol i kohës,
askush s'ka pronësi mbi të.

Nuk e di sa hije bën koha
mbi realitetin, mbi nostalgjitë, mbi tejpamjen.

Koha është si ajri,
më kot e masim, e copëtojme, i vemë emër.

Ajo endet e padukshme,
nëpër fatet tona.

Ne për të, plastelinë.
Koha për ne, frika e vdekjes.

Casale Mto, janar 2004