Ti flenë duke u përkundur në ëndrrat e lumtura
I buzëqeshur duke i shtrënguar ëndrrat e bardha në gji
Mendimet laramane marrin përpjetë si flutura
Shëtit globusin me shpejtësi rrufeje si në magji
 Dhe e din se te dera qëndron si statujë fantazma
 E zezë si futa e me dhëmbë të zgërdhirë si dreq
 E duke e rrahur kokën e vet me grushte- çfarë hata
 “Me çfarë guximi këta i thonë çdo të mire mirëmbeç!?”
Edhe vazhdon gjumin vigjilent dhe ëndrrat e idealit
Që nuk ka fantazmë as dreq që askurrë mund t’ lidh
Fluturon i lirë qiellit të vrerët sikur Sokol Malit
Dhe në vazhdim njënganjë problemet shkon duke i zgjidh