shqiptaro-malazezëve
I lindur nga dashuria e jo nga urrejtja e dy popujve
megjithëse është e drejta ime të shfaqem si ndjehem,
shqiptar pa cene, e kam obligim të derdh në poezi
dashurinë dy gjuhëshe që më lindi...
Do t'më mallkojnë, e di, e do të thonë
tradhëtar e plot fjalë të tjera idhnake
tek kerkojnë varre e eshtra në mes popujsh
për lojra politike dinake.
Por dashuria gjen udhë në mes shtetesh,
nuk do të dijë për kufinjë e ushtarë,
as për ata që në mizori nuk ngopën
Romeo e Zhuljeta duke vrarë...
Po të këndoj miqësinë, do të më mohojnë,
pa Atdhe do të më lënë të dy palët
do të endëm si varkë, harruar detit
nën mëshirën e pamëshirë të dallgëve.
Më lindi dashuria e jo urrejtja e të dy popujve
e kurrë nuk e mohova Atdhenë,
më poshtrojnë, më shajnë, më përbuzin
se dashurisë kurrkush nuk ja ka ngenë...