Nuk ndahen nga puna ata,
Dhe kur mosha u thote i mbushet shtatedhjete.
Bejne sikur s`kuptojne,
Pse lopata u ben naze gishterinjeve te dores,
Pse s`i bindet mire krahut qe kane perveshur si djemte.

Ulen bashke te shplodhen nen hijen e ftohte.
Nen hijen e ftohte ku vapa s`afrohet nga cesma.
Ndonjeri  le duhanin nje cast pa e pire,
Dhe mendohet se si i iku jeta.

Dhe  zihet me dite, e me muaj,
Se koha  kerkon ta mposht me zor.
Dhe vjen nje cast,vec jo pa dhimbje,
Qe nga  kundershtimi heq dore.                  

Vec prape, ashtu me bastun ne dore,
Udhet e arave te pranishem e kane.
Pak i krrusur, si nje lule vjeshte,
Qe mban mbi gjethe brymen e pare.

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---