Në gropën e gëlqeres
Ranë gurët e bardhë, plluq-plluq
Shkriheshin gurët, digjeshin drurët
Avulli pikonte nëpër gusht, thuthuq
Në gropën e gëlqeres
Ranë mendimet e mia si dush
Nuk ngelej as hi i bardhë, as prush
Mendimet s’po m’i ngurtësonte askush!
Në gropën e gëlqeres
Mbijnë bishtalecat e erës
Si Liza në Botën e Çudirave
Në sandalet e grisura prej kauçuku
Zmadhohen gishtat e hollë, të strukur
Si pleshtat poshtë çarçafëve të fakirave...
Në gropën e gëlqeres
Ranë plisat e kuq në bardhësi
Shkrihej bora, po digjeshin letrat
E bari dilte përseri, i lëpirë e fodullxhi
Në gropën e gëlqeres
Kërkoj gurët e tretur pafundësisht
Lëmuar mbi faqet e suvave padrejtësisht
Afër oxhaqeve te errëta ku tufani marrëzisht
Shtyn tymin thellësisht duke na ngjethur mishtë
Në gropën e gëlqeres
Të rraskapitur, gurët e bardhë
Të shkrirë në gëlqeren e përtharë
Më folën me mall për malin e vrarë
Shpirtrat e ndarë, barbarisht... barbarisht...
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
