Tallaze të zeza
të një deti të stuhishëm
të tërbuem
përplasen mbi shkrepat e thepisun
me potere shurdhuese
me shpërthime stërpikjesh
me shkumbë të përgjakun
ngrihen t'errta dallgët
mbi horizontin e përflakun
të një perëndimi të mekun
me re të kobshme
hije ogurzezë
që shtyhen e përdridhen
me forma të përçudme
me ndriçime vetëtimash
shkrepje rrufeshë

apokaliptike
bie mbramja vjeshtore
mbi këtë siujdhesë të shkretë
mbi këtë tokë të mallkueme
shkambore
ku rriten veç bezga
e nëpërka helmuese

e kobshme kalaja
i kobshëm burgu
i kobshëm kush e ndërtoi
vend i shkretë
humnerë e skëterrë
vorr e qivur
qeniesh njerëzore të pafajshme
të pllakosuna
në ato murana gurësh
mizore

Porto Palermo
shkretinë e vjetër
shkretinë moderne
skutë piratësh
burg i kobshëm
i një kohë të kobshme!

Gjak duket se kullon prej reve të zeza
përzie me lot dhimbjesh
e djersë mundimesh
përskuqet deti
nën ndriçimin e zbetë
të një dielli të lodhun
që kërkon të çajë përmes reve
siç kërkoj unë përmes kujtimeve
apokalips
mbi detin tallazor të tërbuem
të përgjakun
apokalips
në shpirtin e robit të dërrmuem
të brengosun!

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---