Unë nuk di të thur vjersha
Me fjal të mëdha, të bukura
Ndaj me mirë bredh lëndinës
Me shport të shpirtit të mbledh flutura

Unë nuk di të këndoj këngë
Zëri im është i çjerrë, rrebel
Ndaj preferoj të hesht, në këmbë
Të duartrokas një harabel.

Unë nuk di, të loz kitaren
E vjolinen ca më pakë
Ndaj bredh pyllit,porsi zog
E çirrem ferrave gjer në gjak

S’kam vënë gishta mbi tastier
Por në operra them:- kam qënë
Më ndodh të shoh herë herë
Kur këndon era në lëmë.

Pasuri e famë s’më duhen
I pa çadër eci në shi
I mbaj vesh gjethes së shiut
Kur ëmbël këndon dashuri.

Unë që linda lakuriq
Lakuriq dua të vdes
Me shpirt të pastër, si fëmij
A ndoshta si një pikë vesë.