Unë të dua

Qetësisht

Siç marrin frymë të kamurit.

Për ato që kam humbur

Kaq fort të urrej

Si një i vdekur vrasësin e vet.

Meqenëse këmbët do të kalben

Një ditë

Unë të dua egërsisht –

Kafshë që shqyen prenë e vet.

E di që s'do të thithim ajër:

Një ditë mes ferrash,

Duke mos bërë zgurmë

Do të ngordhim,

Duke u qelbur në atë arë pa erë

Që emrin ka Harrim…

Unë të dua…

Kur mbi ty pështyj,

Jam unë që të lëpij me gjuhë

Qetësisht.

Të dua!

Sa kohë jemi bashkë

Nuk e di, pasta,

S'e di, të dehurit s'majnë mend ç'marrëzi bëjnë.

Lexo/Shkruaj Komente (1)

Printo

Dergoje

Top

---