Letërsia Shqiptare

Kushtuar gjeniut Wolfgang Amadeus Mozart, krijuesit te melodive qiellore...! Shkruar nga Llemadeo

Legjende

I dashuruar ish ai...
me me te shtrenjten ne gjithesi...
qe drite aq kishte edhe shkelqim
permbi cdo diell e yjesi
kish bukuri e miresi...!

Permbi cdo lule qe lulezon,
permbi cdo rreze mengjezore
kish aq arome dhe aq ndijesi...
I teri vete ai shpirti i tije
iu fal per jete qe kur e pa,
sapo syte hapi dhe dic i tha
nje belbezim ne gji te saje...
nje buzagaz me lot e vaje...

Kur gjirin mori neper buze
ne rrotullimin e purpurte...
me sy perpjete i tha, te dua...
une jam i yti dhe ti per mua...!
Ti me ndrico` se laret te ngrej
permbi cdo breg e maje mali
permbi cdo dete...atje ne qiell
ti me ushqe, se jete te fali...!

I tha asaje..., ai ate nate...
kur neper gjumin e embelsimit,
e pau dhe udhen e trishtimit...
ku do te kishte dhe merzi
do kish dhe lote e helm prej vreri
qe do ja jepte ai cast i zi...
kur ajo...larg te ish prej tije...

Ai pa te...jo nuk duronte
pa buzet e saje si hark i Henes
pa ato puthje qe ia falte zemres
kur rrotullohej i embelsuar...
pa syte e saje aq te ndricuar...
Pa te do ndihej i trishtuar...!
...
Ashtu shkelqente e atije
e tere e shenjta dashuri
per me te embelat melodi
qe ai asaje sec ja dhuroje,
ai asaje sec ja kushtoje
gjer ne sekondin kur ajo kaloje
ne pernedimin nga iken era
per te mos u kthyer si te tjera...

I dashuruar ish pas saje
sa gjithe hapsirat i kerkoje
dhe me te emblat per te i shkroje,
me te bukurat i pikturoje...
me te ndjeshmet vargje ne jete...
edhe pse vete nuk ish poet !

Jo` as i penelit mjeshter nuk ish
por ishte mjeshter katerfish...
ish dhe poet, ish kengatare...
i dashurise plot vale e zjarr,
i melodise se perendive
ish i gjithe shekujve
i gjithesive...
Ish me i embeli i dashurive!

Ai ish me shume se sa njeri
ai ish vete kenge ne gjithsi,
me me t`pavdekshmet melodi!

Ai ish marrezisht i dashurur
me cdo njeri, me cdo stuhi...
ai cdo buze e puthte embel...
cdo bukuri e dashuronte
cdo vashe e prekte e ledhatonte...
dhe per cudi si me asnjeri
te gjithe u deshen pas atije...
...Dhe mbreti vete me zemren shpuze...
ja mori kenget neper buze...!

Ai kish dore dhe shpirt te arte
te lartin qiell e preku lart...
ne cdo thellesi e bukuri
me kenge e lot gjithe madheshti

Ishte ai...vetem ai...
jo s`ish planet, ish ai vete
ish aq i ri gjithe bukuri,
Ishte vigane pamja e tije...
Ishte fisnik, ishte bujare
me zemren plot dashuri dhe zjarr!

Ai shpirt i ri...
u ndez si drite plot dashuri
ku ne thellesi puthte cdo njeri
dhe atje thelle cdo kujt i mbet,
per mot e jete !

Ai iu be botes drite e kthjellim,
kur aq shume kishte helm e trishtim,
kur erresire kudo kish,
kur njeriu vdiste dhjetefish...!
edhe pse ecte dhe ne kembe ish...!

Te gjitha kohrave ai ju fal
me gjithe mundimet qe koha vete
ja nguli shpirtit si shigjete...
Ju fal me shpirt gjithnje asaje
neper cdo ore cdo dite dhe nate
dhe dashurine aq e ushqeu
neper gjithe kenget qe rrefeu...

Ai iu fal i teri vete...
por ajo iku si ne te harruar
dhe lamtumiren ja la perjete,
kur ai kish dhe aqe shume
per ti dhuruar dhe te tjera...
...Nje gjithesi mbushur me perla...!

Por ah, u ndal vrudhi i tij
prej asaje qe fal por edhe vret...
qe jete dhuron, por merr dhe jete...
prej me te embeles, dashurise vete!

Ai u vra...aq u lendua...
sa shekullit vete ai iu largua
dhe zuri qoshen e merzise
ku vishet rroba e gjithe zise...
dhe rreth i syrit iu zverdhua...
ne vaje thelle ai u mbulua
sa helm iu be shpirtit te tij...
cdo pike shikimi e mendimi,
cdo gaz prej malli e frymezimi...!

Dhe naten vone kur askush se pa
ai mori qiellin per hava...
u nis dhe iku, diku kaptoje...
askush se pa, per nga ai shkoje.

Ca thane se varrit ai hyri vete
dhe pse askush sja di vertete...!
Mbi oqeane sot fluturon...
neper cdo zemer ai kendon...!

Edhe pse varre njerzia hapin
trupin e tije tja gjejne vertet...
Jo nuk e gjejne kurre perjete !

Ai s`arrihet majave kurre... !
ish me shume Engjull se sa burre,
ish dhe njeri, por dhe perendi...!
Ai ish i vetemi ne gjithesi !
Legjende vertete!
Ishte Gjeni,
Ishte Hyjni
Dhe do te jete
per mot e jete,
MOZARTI vete !

Janar 2006