Lavdisë
O fjalë e shenjtë, që vetëm për heronjtë e vërtetë dhe vlerat je krijuar,
A smë thua, çkanë me ty servilët, ata që hero e thërrasin
Çdo mik a mike të tyre´ që qefin ua bën…,
Çdo të korruptuar të kohës´ që orekset ua ushqen ?!
A smë thua o shkëlqim i gjithë universeve,
çfarë kanë me ty pseudotë e çdo lloji,
të cilet vetvetes' papushim, grada i ngjeshin...?!
Ndërsa me shkarraviteje, vlerat zënë e përqeshin!
Ti qëndro atje lart o fjalë hyjnore,
Në kupën më të lartë të qiejve´ qëndro´
Dhe dritë në ballë mu bëj vlerave dhe Heronjëve !
Ndërsa pseudotë, mashtruesit ´ i injoro !
Vuajtjet...!
Ah` sa dhëmb kjo fjalë
sa trishtim krijon,
pasi vuajtjet nën dhëmbje,
askush nuk i duron !
Kur trupi dhëmb´ sëmundjes së rëndë...
kur shpirti dhëmb´ plagosjesh gjithçfarë...
nuk ka jo´ grua, por as burrë nuk ka,
që vuajtjeve të dhëmbjeve të u bëjë ballë !
Por ka ca vuajtje aq të pështira...
aq të dëshiruara nga disa meraklinjë,
nga ata, që gjithë jetën vuajnë për tu dukur...
ata, që njëri tjetrit i lëpihen´ në trajtën; Servilë...!
Nëse e don një mik… !
Nëse e don një mik vërtetë
Nderoje aq sa ai e meriton,
Nëse do ti thurësh lavdi të kotë…
Mos thuaj që ti' atë mik e don !
Nëse don të bësh diçka për Atdheun…:
Nëse don të bësh diçka të mirë për atdheun,
Mos mendo kurrë për lavdi dhe emër!
Biles do të ishte mirë, ta bëje çdo gjë në heshtje !
Them për ata, që e bëjnë çdo gjë me shpirt dhe zemër!
Atdheu nuk ka nevojë…!
Atdheu nuk ka nevojë që vetëm të thuash; që e don !
Por Atdheu ka nevojë të ia shërosh plagët´ kur ai rënkon!
***
Atdheu nuk ka nevojë që ti të mburresh me emrin e ti !
Por atdheu ka nevojë që ti ta nderosh me punë e ndershmëri !
***
Atdheu nuk ka nevojë për emrin tënd plot lavdi…
Por ka nevojë që të mos lëndohet` kur përmendesh ti !
***
Nuk ka nevojë Atdheu për paratë e tua, as për tënden pasuri !
Por ka nevojë për njerëz të vërtetë,
me plot kuptimin dhe vlerën, që ka fjala: Njeri !
Të heshtësh dhe të dëgjosh…:
Është Urtësi të heshtësh përpara të liqve !
Ashtu siç është Fisnikëri´ të dëgjosh zërin e miqve !
Por është detyrë për çdo njeri, që të ngrejë zërin;
kundër intrigave të zemërliqve !
Për të kalurën dhe të ardhmen…:
Mos më thuaj se është i ditur ai që përserit vetëm të kaluarën !
Mos më thuaj që nuk është Gjeni´ ai që krijon dhe parashikon të ardhmën !
Një kritizieri:
Do ta kisha dëgjuar me endje Kritikun e vërtetë,
i cili është si mjeku që shëron !
Por nuk mund ta dëgjoj kritizierin e rremë…
i cili ngjan me veshgjatin´ kur pëllet…,
sa herë që Kalorsin në udhë e shikon!
Një "Fallxhorje filxhanash"
O ti që me fatin e të tjerve´ në llum të kafesë luan…
Dhe aq herë pesimizëm, intrigë e urrejtje´ tek të tjerët mbjell…
Ndërsa unë pa të ta parë fare filxhanin tënd´ po të them:
Se ti´ vetëm me gjarprin` helmonjës, shëmbëllen…!
Te vuajturve për tu dukur…:
Nuk thashë, që ti nuk je gojtarë !
Nuk thashë, që nuk din ti bësh gjërat bukur !
Por të them që; asgjë nuk të vete mbarë,
Nëse çdo gjë që bën´ e bën për tu dukur…!
Atyre që mburren me numrin e librave të tyre…:
Më kot´ ti boton dhjetra libra, andej-këndej,
Tek Botuesit, që duan vetëm të fitojnë para…
Çdo fjalë do të fluturojë në erë´ e humbur,
Nëse ti, si konkurent e shikon mikun që ke në krah…!
Të krijosh vërtetë…!
Të botosh çfardo, sot është e lehtë, për çdo pareli…
Por të shkruash bukur, të krijosh vërtetë,
Për të mbetur përjetësisht i lexueshem,
Është punë e të rradhve, e të lindurve për atë Dashuri…!
Poetve që bëhen politikanë…:
Më falni or miq që po ua them;
Por ju e humbët udhën e bukur të poezisë,
që atë ditë kur vetveten e tradhtuat,
duke rendur pas Fronit e Pasurisë…!
Kopjacve…:
Nuk është mirë që gjetjet e të tjerve…ti vidhni !
Nuk është aspak mirë as dhe figurat e të tjerve ti përdorni…
Me vjen keq që udhën e humbni,
Sa herë që diçka, aty´ këtu… kopjoni !
***
Asnjë kopjac fjalësh apo i gjetjeve të të tjerve
Nuk mund të quhet krijues, poet apo shkrimtarë !
Nuk mund të jetë kurrën e kurrës vetvetja !
Ai smund të jetë as thjeshtë; lexues i kujtueshem, e jo më gazetarë !
Puthja…:
Oh, sa këndshem, më knaqe shpirt...; i thosh ajo !
…dhe një herë…! Dhe i varej si Lastari´ në Plep…
Prit zemër, prit se ma zure frymën…thosh ai,
Oh, jo jo, dua prap, më puth, …mu jep…!
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
