S’do ta lë në hije të harresës
Asnjë dhuratë të falur
Nga fati i mirë i jetës
Me shije butësisht të ëmbël
Dhe asgjë tjetër të dhënë
Nga fati i keq i kohës
Me shije egërsisht të hidhur
Asnjë pjesë të keqe të kohës
As copë të bukur të botës sime
S’dua ta lë jashtë vetes
As ëndrrat e para fluturake
Të premtimeve për ta prekur
Ylberin e gjallë të fatit të mirë
Asnjë kokërr nga kujtimet e mia
Nuk do ta lëshoj në udhë
Drejt pusit të pafund të harresës