Gjermani im i mirë e i mjerë
Të gjithë gjarpinjtë janë gjallë
Dhe ende të gjitha gjuhët
E të gjitha fateve njerëzore
I fusin në vrimat e veta
Dhe të gjitha lëvizjet e lehta
Nëpër vijat e valleve shtazore
I bëjnë duke i fshehur këmbët
Derisa helmi fitimtar i tyre
Si gjithmonë durueshëm derdhet
Pasi ta kenë kafshuar njeriun
Pa hezituar të tregojnë dhëmbët
Të gjithë gjarpinjtë janë gjallë
Gjermani im i pashëruar
Nga koha e zjarrtë e Zaratustrës
Deri te koha e Fatit të Flijuar