Kur hyra në Tiranë
Me forcat e mia të rrepta
Pas pushtimit tim të Shqipërisë
Në gusht të vitit 1997
Si pushtues i pamëshirë që u tregova
Vendosa t’ia shtrydh zemrën Tiranës
Sytë t’ia nxjerr vendosa
Dhe veprën vrastare e bëra
O zot çfarë mrekullie
As gjak as lot s’pikonte
Vetëm ujë të mirë shërues të Tiranës
Në të cilin u lava deri në palcë
Në hotelin me emrin e Krujës
Pesëqind e njëzet e nëntë vjet
Pas vdekjes së Skënderbeut