Po vdes në mua e bukura e vetmja
Fryma ime e fundit
Duart tua ngulfatjen më japin
Kësaj nate
Ti shndërohesh në demon, më thith këtë frymë
Në vend të gjakut
Të vetmin motiv
Që edhe ashtu ta pata dhuruar…
Nga unë
Vetëm buzëqeshje e ngrirë e një kufome ka mbetur
Atë mos e prano si hije përcjellëse
Të netëve tua postdemoniake