Gotat të mbushura me trishtime dite
Njerëzit këndojnë…
Hidhet në valle mjerimi ynë
Në vetëngushëllim.
A është dashur të jemi pjesë e kësaj nate
Ti dhe unë që vene ne tallje
Moralet e tyre
Timpanët ritmojnë pakënaqësinë tonë
Dhe njerëzit akoma këndojnë
A është dashur të jemi këtu
Gotat janë mbushur me trishtime dite
Ata i përbijnë me sy, i hanë me dhëmbë
Jeta e tillë e gjykuar me flijime
Të shtypësh apo të jesh i shtypur
Në ç’mes ta shohim veten ne
I dashuri im që gjersa flas unë
Ti fluturon bashkë me fantazinë
E këngëve mitologjike
I kursen komentet…
Le të flasë nata që e kemi përdhunuar
Mëngjesi do jetë ndryshe dhe ne ndryshe në te
Le të bëhemi trishtim, të futemi në gotat e tyre
Që tani
Të vdekur do na harrojnë, dhe atëherë…
Ah ,atëherë i dashur, do na lejnë të qetë…