Kurrizi i ditës së kërrusur
mëngjeset s’e shohin
njeri – tjetrin në kopshte
njerëzit e shohin veten larg vetes
erërat i bartin qytetet
nga një natë në tjetrën
dashuria e shqetësuar mbi nivel të saj
akullnajat e sterrit
udhëtojnë pas qyteteve të reve
dita e çkujdesur e kërkon veten larg
në luadhe të mbushura me varre
fëmijët i mundin vdekjet
dalin nga varret.