Kurrizi i ditës së kërrusur

mëngjeset s’e shohin
njeri – tjetrin në kopshte

njerëzit e shohin veten larg vetes

erërat i bartin qytetet
nga një natë në tjetrën

dashuria e shqetësuar mbi nivel të saj

akullnajat e sterrit
udhëtojnë pas qyteteve të reve

dita e çkujdesur e kërkon veten larg

në luadhe të mbushura me varre
fëmijët i mundin vdekjet

dalin nga varret.