Edhe pasmesnata m’zuri tek Rrasa e Kroit
fare të harlisur si një zog kur bie në dorë.
Bëra të çohem e të shkoj n’shtëpi buzë përroit
që të shtrihem n’postajë t’bardhë gati si borë.

Malin dhe natën i zuri gjumi në krahët e mi,
çan një thirrmë,por s’di t’i përgjigjem s’di.
Gishtat rrahin gjunjët si t’shkruajnë në makinë,
midis lisash gur jam bërë-një gur i zi.

Ndaj të gdhirë kur m’kish marrë një gjumë i lehtë
m’u fanitën hapat e babait hedhur tek e rrallë.
Sakaq treti tamam si një hije përmbi fletë
dhe u zhduk n’fond pa më lënë asnjë fjalë.

Brofa-gishtat vazhdonin n’gjunj gjurmë pa lënë!
Sa mali qe ajo hije që mori qiellin në shpinë...
Më pas do lot të ngratë qepallave ranë.
Ooor baba-thira,-gjendem këtu mbi makinë.