Do t’ngre dolli për kokën që m’ka marë erë,
do t’ngre dolli për veprën e pabotuar
Dhe për njerëzit që emrat ua kam harruar...

Do t’ngre dolli për të gjallët,
që kanë harruar fjalët,
do të ngre dolli për vetminë time, 
që si shkova në ditëlindje...
Do të ngre dolli për ty
Se vonë shkele në pragun e vetvetes.