Çdo ditë udhëtojë artereve tua
Fusha ime.
Çdo ditë shoh në ty diçka të re
Të papërsëritshme.
Mëngjeset me diell e vesë
Të mbulojnë ballin si me lahuri nusërie
Dhe dukesh madhështore, e paprekshme.
Stinët nëpër ty përftojnë.
Ti vazhdimisht i jep shijen bukës
Në gjirin tënd të madh qumështor.
Luledielli arave
Tërë ditën përcjell diellin tënd të madh,
Dialektikë e përjetshme.
Fusha ime e bardhë e plagosur.
Ja edhe lejleku erdhi në mesditë
Në livadhet e Buta
Rreth lumit me shevar e shelgje të egra
Tash peizazhi është i plotë dhe i denjë për ty
Fusha ime.
Çdo ditë udhëtojë damarëve tu,
Veç stinëve,
Gjithçka është e re
— E papërsëritshme

1983

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---