Kur shoh detin tue shkumbue
E ne breg, dallget ngrihen peshe
Kur i shoh, bregut tue shkue
zemra ime ne vaj eshte.

Ku ne mal, kullot bagetia
Atje, bien kumbone e zile
E ne livadh luajne femija
Rrafsh ne toke bie zemra ime.

Nuk degjoj gurgullimen e kronit
E nuk shoh vjollcen ne fillim te prillit
Nuk shijoj lulen e ftonit
E s'degjoj ma kengen e bilbilit

Me merr malli me e perkedhele
Ate toke qe ka ngele djerre e shkreta
qe shiu dhe vesa bukur a kane lageshtite
se po te punohej me duart e hekurta
njomishte te reja prap kishte me çile.

Dua te rri ne mal te Kastriotit
te pershendetem me Velen
E malet perreth se kunore
te shijoj te ftohtin e dimnit idhnak
Qe duken se krushq e dasmore
qe shkojne te merrin nuse me kuaj e duvak

Lodhi ti pra zemra ime
E me vaj pershkruaj ate breng
A do te vije ajo dite e bukur
Qe une prape te pushjoj ne ate vend.

Dua te shoh parmenden e qeve
E me ta shpirtin ta levroj
I mallengjyer shikoj tufen e reve
Qe Veriu drejt Jugut e leshoi.

Dua te ruaj ne mal bagetine
E te shetis ne bjeshke e vrri
Te shkoj ne oborr te shtepise sime
E ne preher te nanelokes prap te rri

Ka per te thene dikur nje vashe
Kam pase njohe dy sy te zi
Me mallengjim do t'i thone malet:
Ne, ja rriten ata te dy.

Ai diell Vele porsi ari
Plot me bore mbi vetull vu
Ma shkriu loti dhimbja e malli
Ty vendlinje tue kujtue.