Fleta e bardhë valiviset tavolinës sime stërmbushur me kujtime
Sytë m'i përpin bardhësia
Që pret fjalë të prish simetrinë
Imagjinata është dreq
Lidhur si penis erektik mes këmbëve lakuriqe të shtatë ditëve të mrekullisë
Kënga e dashurisë baladë përplot ofshama
Mallë, sy, buzë, dehje, psherëtima
Drithërima
Imagjinata kjo që botën e çmend
Lind e vdes gjoksit tënd gjysmëlakuriq
Imagjinata, kjo çudi që një botë e lind dhe e krijon sa çelë e mshel sytë
Dhe kot, kjo fletë e bardhë është gërvishtur
Kotsëkoti pa thurur këngë për ty
Kujtimi që djeg flakë e ka përbirë këtë poezi