M’u kujtuan trarët e nderit të shtëpisë,
që traversa për hekurudhën
e jetës u vendosën;
edhe gjyshja me gjyshin,
që trenin e besimit tërhiqnin
mbi të cilin familja jonë e madhe udhëtonte.
Pastaj,
si babai dhe nëna i ndërruan një stacion,
një jetë …
Dhe tani që trenin e familjes sime të zhurmshme
unë tërheq,
më vjen të zihem me trarët që kalben,
çatinë që pikon
dhe jetën që mbaron në një jetë …
Dimër, Fier 2001
Petraq KOTE Mirë se erdhe Lamtumirë! … poezi
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
