Duhet të shkruaj patjetër,
po deri te letra e bardhë
zverdhon një tufë flakësh.
Si të kalosh pa u djegur?
Si ta shtypësh kalemin
Kur ëngjëlli i pazbutur
dridhet nëpër gishta?
Ka disa kohë që shkrimi i poezisë
më shkakton vuajtjen dhe dehjen
e dhurimit të gjakut.
Kur vjen ora.
Endu, endu fije-fije shpirt -
flamur i kuq triumfi,
mandile e bardhë dashurie,
pasqyrë e kthjellët fytyrash
deri në fund njerëzore...
Afrohu, orë e lumtur e poetit!