Kam endrren time personale
mbi pavdeksine;
qe ne vere me djersitet
e ne dimer
me futet ne shpirtin e ftohte.
Te dy se bashku
s'kemi fare se c'te bejme
derisa te vije momenti
qe te dy me ankth presim
per te kryer secili detyren e tij.
Megjithate, ne vere,
e shoh te harboje rrugeve,
te rrezohet e te ngrihet
e te motivohet nga dhimbja
ne jeten e nxire te nates.
Ne dimer,
nga nje vetekultivim
i mosdinjitetit
me shtrihet
ne te tere qenien time
duke me mbyllur syte
e i ndjeshem
mund te perplasem kudo.
Ne te dy stinet e tjera
s'para e ve re.
Jam zakonisht
i depresionuar
e mbeshtetem teresisht
tek alkooli.
Sidoqofte,
cdo udhehapje te re
e ndajme te dy.