Endrrat, librat
dhe dashuria ime per ty
si ne ndonje antologji
te ftohte,
karruseli i femijerise
jeta dhe qiejt e hapur
ne deshirat e mija per pyetje:
C'kerkon? Kush je?
Hapesirat e kontraktuara
ne boten e minjve
nevoja per drite
me kohen
qe shkon drejt fundit te saj.
Ky mbipopullim mutant
i mendimeve ne tru
si pluhuri qe la nje statuje
e paperfunduar.
Bloza e oxhaqeve ne dimer,
kolera ne vere
ne rruget e zhuritura
sikur te jene droguar
qe me kalojne ne mendje
me indiferencen e dritave te nates
duke lene shenjat e reve
bardhesia,
dhe i detyruar
te jem i verber ose i vdekur!:
Ky,
s'duhet te jem une.