Ja, kjo,
vera qe adhuroj,
dhe therrimet e tavolines
rrugeve te zbrazura
ne ore te caktuara.
Fytyra ime
ne nje gjendje trupore te cuditshme
me shpirtin e cuditshem!
Prisni...
Le te bejme nje cope udhe
se bashku me te tere zhurmat tona
ne bisedat uniseksuale
ku flasim per ty e per mua
lidhur me gjera qe s'i njohim.
Pashmangshmerisht,
do te cuditemi dhe ne...
Dhe do te flasim,
per subjekte jokonkrete
duke meshiruar vdekjen;
jeten dhe zarat e fatit.
Gjarperinjte neper kembe
helmi i muzikes qe me percohet
ne detajet e rimekembjes
se cdo geni.
Mpleksemi ne lokale te shthurur
dhe nxjerrim dashurite e njeri-tjetrit
qellimisht
me vetedijen e qarte
te dhimbjes se fshehur
egove te pazbuluara.
Na joshin vetmite
e te nderkryer mekateve
njesojme monotonine e shpirtit.
Rruget e zbrazura
na joshin, gjithashtu
verandat, bisedat e pasditeve,
ndonje shetitje e rralle,
dhe rallehere dashuria.
Ne pranvere, te gjithe dashurohen,
cuditerisht.
Ne vjeshte duam te ecim
tinezisht duke shpresuar
qe ndonje gjethe te na bjere ne ecjen tone
nen syte e se dashures;
me veprimet e ngadalta
rrebeshet e deshires, dimrave,
e kjo, vera qe adhuroj,
e dashur ne ore te caktuara
si dashuria.