Të cemtat kroje të vendlindjes prore vijnë
 kur zjarr digjem në tretdhe
 ndër këngë hutini ngrysur në Bohemi
 a në More,
 e frymsosurën e orës së ligë
 lulnajë bliri erëmiron dhe e kullës portë mijëvjeçe
 pritjes e lodhur
 krahët hap të gurtë
 saherë dyersh të mbyllura trokas...
 E kur i thërras
 përftojnë me puhizën e parë zërat e muzgjeve
 me brymë
 që mbretërinë e vetmisë trazojnë
 e heshtur qasen varg
 kallinjtë e pjellorisë tek stinët e trishta
 shterpësinë lëngojnë
 Dhe sytë,ah një palë sy
 të ëndërrt
 të zi,
 ftoj unë
 kur natë e gjatë terron e pabesë
 e kur të shoh nuk mundem e shkrihem e tres...
 Oh,po ato dromcat e dheut tim
 nuk vijnë veçse në vargje
 ndanë udhësh me thëllim,  
 e si zotdashësit
 në meshë
 rradhë bëjnë buzavaj,
 pa  mëkat për dhëmbjen
 e pa faj!..

 
 Berlin,verë,2005

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---