Sado e paanë  
Arithmetika të jetë
Dashurinë time për Ty
Nuk e tejshkon dot
Këtë polen në krah fluture
Vesë agu mbi fletë
 
Numrat rrjedhin sfidues
Zerot kanosshëm shtohen
Por një çast
Dhe Arkimed
E Ajnshtajn
Flamurin e bardhë ngrejnë
E dorzohen
 
Ja, mbarojnë tani numrat
Zerot lodhen, këputen
E bien të prera cung
Veç dashuria ime
Përtej vete hirshëm
E pamatshme
E pafund!

Berlin, pranverë, 2005