I çuditshëm e pak tragjik
 ky fat i paepur brezash
 shqiptarë
 në internetin e mallkuar
 emrin e babait tim
 unë pashë të parë
 në luftën e fundme
 i vrarë

 Përkrah tij një shkrim
 për Kosovën shquante
 i djalit
 kaherë syrgjynosur
 nga serbët përndjekur
 njëj nate hënësosur
 e i paatdhesuar ende
 tej diellit kallkanosur

 Dhe nipërit në vend prrallash
 për shiun e përgjakur 
 pyesin, për lulet si ermojnë
 barin e tharë
 mbi varrezë
 abetaret me pluhur malli
 fletëz bliri mes faqesh
 e kujtesë

 Etër e bijë
 një fat i lashtë në dhëmbje
 i nyjtuar
 ç'mund t'a prejë këtë nyjë
 këtë fundbotë të arnuar
 ah, ag i lirisë
 veç jo në ëndërr
 e jo veç i kënduar!

Berlin, vjeshtë, 2007

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---