Letërsia Shqiptare - Duhen shqiptuar dhe kafshuar bukur.

Sot në mengjes i shpallën kandidaturën për deputet.
Asnjëherë nuk e pati nënvlerësuar intrigën e tij gjeniale.
Me paraqitjen e jashtme dhe gjuhën shqipe ,
të jepte përshtypjen e një të rrituri thuthuq,
me gusto veshjeje prej bujkrobi.
Gojën nuk e pati larë ndonjëherë.
Treçereku i dhëmbëve ishin kalbur.
Treçereku i fjalorit të gjuhës shqipe ishte mykur.
Fjalët: Paqe, Diplomaci, Politikë apo Mirëqënie
i shqiptonte zigzag. Megjithatë simpatizantët e tij,
-frekuentuesit e kafeneve tradicionale- i
rrihnin shpatullat.
-“Të paktën je i thjeshtë si ne! Pastaj politika
nuk do fjalë të mëdha”,-- e inkurajonin ata.

Të nesërmen shkoi tek rrobaqepësi e dentisti.
Ndërsa të pasnesërmen –dy javë para zgjedhjeve-
shkoi tek profesori i politikologjisë.
Gjithë ditën u stërvit me një duzinë fjalësh:
PSEU-DO-DE-MO-KRA-TËT, PLU-RA-LIZ-MI,
MI-RË-QË-NIA, SO-LI-DA-RI-TE-TI
VE-TË-PËR-GJE-GJË-SIA.
Sepse fjalët e mëdha nevojiten vitrinë trupore,
gjuhë nëpërke dhe dhëmbë të reja.
Ato duhen shqiptuar dhe kafshuar bukur -
i tha profesori i politikologjisë dhe i uroi sukses.