shiu në membranat e fundme të buzës
vijat kubike aureorat
pemët s’lëvizin s’lëvizin si gjallesat
dritaret ndiejnë një gjuhë të tretur

merrmëni trupin kufomë
shpirtin se jap dot
brenda brenda ja liria
një çast i vogël qorr

fijeflokungopur
mbi syprinë të fjetur
e pastajmë kujtesa e pastajmë
sa një gjysëmshekull