vëri veshin tokës
timbri na zuri
gjuhën nxori nga lëvozhga e dimrit
natë e butë-
ja ku të gjetën fëmijët e harlisur
PUTHJE E GJATË
ti po fshehë sytë e mbyllun
me dorëza të bardha

te katedralja e një qyteti të huaj
dredhëzkafshuar