Marpesës, bijës së mbretit të Etolisë, i duhet të zgjedhë mes Idit dhe Apolonit. Vajza e zgjuar dhe e matur nuk qe ndodhur ndonjëherë më ngusht se kësaj radhe, megjithëse në shikim të parë gjithçka dukej e thjeshtë: Apoloni qëndronte ku e ku më lart se rivali i tij, si për nga bëmat e lavdia, ashtu edhe për nga hijeshia.

Por Marpesa shihte larg: do të plakej një ditë dhe atëherë Apoloni (përherë i bukur dhe i ri) as që kishte për t´ia hedhur sytë. Ndaj dhe zgjodhi Idin, duke e befasuar jo pak atë dhe gjithë të tjerët.

Ndërsa Apolonin aty e kishte. Gjithmonë të etur për aventura. Mund ta shihte ndonjëherë.

Ndërkohë, fitonte dhe ruante namin e një gruaje të matur dhe të ekuilibruar. Kjo ishte kryesorja.