Të falem
O strehëza e mbretërisë sime!
I vetmi vend
Ku mund të rrish gjunjë më gjunjë
Vetëm për vetëm
Me vetveten
Dhe të ndihesh pa siklet
Frymën e saj jo aq të pastër
Që rikthehet tek ti.

Të gjitha lotët i mbledh
Në kupën e pëllëmbëve të mia,
Njom me to buzët e thara
Dhe mbaj vesh
Tingujt e një pianoje të vjetër,
I zoti ka vite që ka vdekur.
Strehëza ime
I ka muret prej pasqyre,
Ku mund të gjesh lakuriq
Katër vetvete të tjera
Në pozicione të ndryshme,
Që s'ti ndajnë sytë për asnjë çast/
E dëshiruar për përqafim
Zgjas krahët,
Mashtrohem prej reflekseve të argjendta,
Pasqyrat bien,
Copëzat e kristalit më ngulen në trup,
Rrjedhja e gjakut dhe dhimbja e mishit
Më kujtojnë se kam nevojë
Për ndihmën e tjetrit.

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---